X
تبلیغات
جاذبه های گردشگری - استان آذربایجان غربی

جاذبه های گردشگری

اِران گشت در نظر دارد با سعی و تلاش خود، جاذبه های گردشگری ایران را به شما عزیزان معرفی نماید.

آذربایجان غربی در یک نگاه

7y8kocs624z41jgmtvs.jpg

 

جغرافیای طبیعی و اقلیم

استان آذربایجان غربی با احتساب دریاچه ارومیه حدود 43660 کیلومتر مربع مساحت دارد. این استان که در شمال غرب ایران است، 65/2 درصد از مساحت کل کشور را تشکیل می دهد.

این استان از طرف شمال و شمال شرق با جمهوری های آذربایجان و ارمنستان، از غرب با کشورهای ترکیه و عراق، از جنوب با استان کردستان و از شرق با استان آذربایجان شرقی و زنجان همسایه است.

ارومیه، بوکان، پیرانشهر، تکاب، خوی، سردشت، سلماس، شاهین دژ، ماکو، مهاباد، میاندوآب، اشنویه، سیه چشمه و نقده از شهرها و شهرستانهای استان آذربایجان غربی بوده و شهر ارومیه مرکز این استان می باشد.

براساس ساختار طبیعی استان، اکوسیستمهای ویژه ای از ترکیب گیاهان در سطوح مختلف پوشش گیاهی بوجود آمده است که اهم آنها به شکل جنگلها و مراتع خودنمایی می کنند.

جنگلهای استان، قسمتهایی از پیرانشهر، بانه و مهاباد را پوشانده. درختان جنگلی این منطقه مشتمل بر


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389ساعت 10:18  توسط حمید   | 

حیات وحش و مناطق حفاظت شده

حیات وحش و مناطق حفاظت شده استان آذربایجان غربی

تنوع گونه های جانوری و پرندگان بومی و مهاجر استان، به اندازه ای دارای اهمیت بین المللی است که زیستگاه عمده آنها (به غیر از دریاچه ارومیه و جزایر آن) به عنوان یکی از مهمترین پناهگاهها و زیستگاههای حیات وحش از طرف یونسکو به ثبت رسیده است و به اقتضای اهمیت ملی، منطقه ای و بین المللی زیستگاههای حیات وحش به منظور حفظ تعادل اکولوژیکی و اهمیت و نقشی که حیوانات و پرندگان در زنجیره حیات طبیعی ایفا می کنند، کانونهایی از استان به عنوان مناطق حفاظت شده شناسایی گردیده اند تا اقدامات لازم جهت جلوگیری از شکار بی رویه و انقراض نسل وحوش مجود در آنها به عمل آید. مهمترین این کانونها عبارت اند از:

منطقه حفاظت شده پارک ملی ارومیه:

کل دریاچه ارومیه و سواحل و جزایر آن را در بر می گیرد. این منطقه که تا سال 1354 به عنوان شکارگاه مورد استفاده قرار می گرفت، بعد از سال 54 به عنوان یکی از مهمترین زیستگاههای حیات وحش به ثبت رسیده و مورد حفاظت قرار گرفته است. این منطقه با وسعتی در حدود 4810 هکتار ،با پوشش گیاهی بیشه زار و نیمه جنگلی، پناهگاه حیوانات و پرندگانی چون: میش، قوچ، گوزن، پلنگ، مار، فلامینگو، غازهای وحشی، قو، پلیکان، مرغابی و ... می باشد و هرگونه شکار صید در این منطقه ممنوع می باشد.

منطقه حفاظت شده (مراکان)

در جنوب سواحل ارس و شمال شهرستان ماکو قرار دارد. پوشش گیاهی این منطقه نیزار و بیشه زار می باشد. در این منطقه حیواناتی همچون قوچ، میش، پلنگ، مار، موش، سنجاب، گزار، جغد، لاشخور و ... زندگی می کنند و جزو مناطق شکار ممنوع محسوب می شود.

منطقه حفاظت شده آغ گل

این منطقه در نزدیکی منطقه مراکان، بین پلدشت و ماکو قرار گرفته است و یکی از زیستگاههای مهم پرندگان مهاجر و گونه های جانوری بومی محسوب می شود. انواع حیوانات این منطقه عبارت اند از: قوچ، میش، کل، بز و پرندگان بومی و مهاجر آن کبک معمول و چیل است.این منطقه دارای دو بخش جداگانه است که در یک بخش از آن شکار ممنوع و در بخش دیگر تحت شرایطی حیواناتی مثل گراز، گرگ، روباه و برخی از پرندگان شکاری و کبکب معمول شکار می شوند.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم فروردین 1389ساعت 8:15  توسط حمید   | 

ارومیه

rjldnfqmmbjm5e36x1b.jpg

شهرستان ارومیه با پهناوری ۵۲۵۱٫۱۸۵ کیلومتر مربع یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان غربی است. پیشه مردم این منطقه در قدیم و امروزه در روستاها بیشتر کشاورزی و دامپروری است.

زبان گفتاری ساکنان این شهرستان، ترکی آذربایجانی و همچنین کردی و ارمنی، آشوری نیز توسط اقلیت‌های دیگر شهر تکلم می‏شود.

این شهر با توجه به جزایر و سواحل زیبای دریاچه ارومیه و همچنین آثار تاریخی از جاذبه های گردشگری استان آذربایجان غربی محسوب می شود که به اختصار آنها را معرفی می نماییم.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم فروردین 1389ساعت 9:49  توسط حمید   | 

میاندوآب

این شهر چون میان رودهای زرینه رود و سیمینه رود واقع شده است، میاندوآب نامیده می شود و همواره مورد توجه بوده است. در این منطقه اقدام مختلفی مانند مادها، اوراتورها، کردها، سلجوقیان، ترکها و مغولها زندگی و حکومت کرده اند.

قلعه هلاکوخان : قلعه هلاکوخان یا قلعه حسین آباد تقریباً در فاصله 15 کیلومتری شهرستان میاندوآب واقع شده است .

موزه میاندوآب : در سال 1347 ش تأسیس شده است و آثار برنزی و مفرغی مربوط به دوره پیش از تاریخ و آثار سفال و مفرغ دوره اسلامی انواع سکه و آثار مردم شناسی در آن به نمایش در آمده است .

پل میرزا رسول : بر روی رودخانه سیمینه رود در سه کیلومتری جاده میاندوآب به مهاباد در اوایل دوره قاجار ساخته شده است .

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم فروردین 1389ساعت 9:43  توسط حمید   | 

ماکو

شهر ماکو یکی از قلاع محکم سرحدات ایران وعثمانی محسوب می شد، چنانکه در سنه 1045 هجری، سلطان مراد چهارم عثمانی، قره مصطفی پاشا، یکی از سرداران معروف خود را برای خرابی قلعه نظامی این شهر مأمور کرد، ولی با مرگ سلطان مراد چهارم این دستور عملی نشد. در زمان صفویه نیز قلعه نظامی ماکو برای دولت ایران و قلعه کاتور در ایالت وان برای دولت عثمانی اهمیت خاصی داشت. در سال 1052 ه .ق به فرمان شاه عباس دوم قلعه ماکو را به علت آنکه پناهگاه مفسدان شده بود ویران ساختند. شهر ماکو در طول تاریخ به اسامی مختلفی یاد شده که به شرح ذیل می باشد.

به رواتی اسم قدیمی ماکو«شاوارشان»بود که از کیارستان که امروزه به نام سیاوش معروف است، اخذ شده است. اسم ماکو را «آرتاز»، «قلعه قبان»، «روسا و مکی» نیز می گفتند که احتمالاً به علت خوبی مراتع از طرف ارامنه منطقه نامگذاری شده بود.

شهر ماکو علاوه بر آنکه از نظر ساختار فیزیکی شهر جالب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم فروردین 1389ساعت 16:55  توسط حمید   | 

مهاباد

شهر مهاباد در گذشته سابلاغ و ساوجبلاغ مکری نامیده می شد. سابلاغ از واژه ترکی سووغ بولاغ یعنی چشمه سرد است. در سال 1314 ه.ق بدستور رضا شاه به همان نام باستانی اش مهاباد که یادآور زندگی قوم ماد در این دیار است نامگذاری شد.

غار سهولان : در 35 کیلومتری شهر مهاباد قرار دارد و یکی از زیباترین و شگفت انگیز ترین غارهای ایران است .

چشمه گرادو : چشمه گرادو در غرب شهرستان مهاباد قرار دارد و از دو نقطه زمین خارج می شود .

قلعه شای پشتو : این قلعه از موقعیت طبیعی ویژه ای برخوردار است و برای دیدن آن باید راه ناهمواری را که از جاده مهاباد به سردشت منشعب و از آن به روستای داغه ختم می شود ، پیمود .

مسجد جامع مهاباد : به مسجد سرخ نیز معروف است . این مسجد به دستور حاکم مهاباد ساخته شد و در زمان شاه سلیمان صفوی تکمیل شد .

سنگ نگاره – صخره هنجیران : در 28 کیلومتری جنوب شهر مهاباد ، در دره ای به نام هنجیران قرار دارد .

حکاکی موجود بر سنگ حکایت از تاریخ هزاره سوم قبل از میلاد دارد .

محوطه برد کنته : این مجموعه مربوط به قبل از دوره هخامنشی و شاید قبل از دوره ماد و زمان حکومت مانا در هزاره قبل از میلاد است و در هفت کیلومتری شهر مهاباد قرار دارد .

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم فروردین 1389ساعت 14:51  توسط حمید   | 

خوی

خوی در زبان کردی به معنای نمک است و به واسطه وجود معادن نمک در منطقه ، به خوی معروف شده است. محل اولیه خوی «چورس» کنونی یا دروازه ماکو بوده که در اثر حمله مغولان منهدم و ویران شده است.

شهر خوی را که به علت استقرار در محلی پست اصطلاحاً «خوی چوخوری» نیز می نامند. این شهر از اهمیت نظامی و تجاری ویژه ای برخوردار بود. پیش از اسلام شعبه ای از بزرگراه معروف ابریشم که شرق را به غرب متصل می نمود، از خوی عبور می کرد. شهر خوی امروزه یک از شهرهای مهم استان آذربایجان غربی و دارای آثار تاریخی متعددی است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم فروردین 1389ساعت 10:14  توسط حمید   | 

تکاب

نام شهر تکاب و ناحیه تکاب از دیرباز تاکنون ستوریق یا شوریق، آنجرود، سارو قورغان، سرزمین افشار، یوخاری محال(محال بالا)، تیکان تپه، پیکان تپه و تکاب سرشناس بوده است. واژه تکاب، تکاو، تک آب به معنی زمین آبکنده، دره، میان دو کوه، زمینی که در آن بعضی جاها آب فرو رود و از جای دیگر برآید، بعضی جاها خشک و در بعضی جاها آب ایستاده باشد. تکاب به معنی آب باریک و زمینی که آب اندک و باریکی در ان جاری باشد نیز آمده است.

منطقه تکاب دارای ده ها اثر تاریخی قبل و بعد از اسلام است که از آن جمله می توان به تخت سلیمان اشاره کرد که در 45 کیلومتری شمال شرقی آن واقع شده است. بقایای آتشکده بزرگ ساسانی، به نام آذرگشنسب نیز در آنجا قراردارد. شهر باستانی شیز در اینجا قرار داشت و احتمالاض به علت فعالیتهای آتشفشانی کوه زندان ویران شده و آثاری از آن برجای نمانده است. آثار دیگر نیز که شرح آنها خواهد امد حکایت از تاریخ عظیم و تمدن باستانی این منطقه دارد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم فروردین 1389ساعت 10:13  توسط حمید   | 

سلماس

lmlsh8lb7hiaw4t4cfs1.jpg شهر سلماس در شمال باختری دریاچه ارومیه قراردارد. در دوران هخامنشی که ارمین(ارمنستان) یکی از ایالتهای شاهنشاهی ایران را تشکیل میداد، سلماس آخرین بخش از ایالت ارمنستان شمرده می شد و در زبان ارمنی «زراوند» نامیده می شد. وجود کیسا و گورستانهای متروکه مسیحی و سکونت فعلی ارامنه در بعضی روستاهای پیرامون این شهر همه گواه بر سکونت ارامنه در منطقه است. این شهر در زمان پهلوی «شاپور» نیز نامیده شد. زلزله در سال 1309 این شهر را کاملاً ویران کرد.مردم، شهر دیگری را با معیارهای جدید شهرسازی در کنار بقایای شهر ویران سلماس ساختند.

جاذبه‌های گردشگری

با توجه به اینکه شهر سلماس همجوار دریاچه ارومیه می باشد دارای ساحل تفریحی نیز می باشد، مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهرستان سلماس عبارتند از:


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم فروردین 1389ساعت 12:43  توسط حمید   | 

بوکان

 

شهرستان بوکان یکی از شهرستان‌های کردنشین استان آذربایجان غربی است. این شهرستان در منطقه تقریباً کوهستانی و معتدل قرار گرفته که از شمال به شهرستان میاندوآب و از جنوب به شهرستان سقز و از شرق به شهرستان شاهین دژ و از غرب با شهرستان مهاباد محدود می شود. مرکز این شهرستان شهر بوکان است. گویش مردم این شهرستان کردی و اهل تسنن می باشند.

بنابه روایتی این شهر را نخست «شارکون» خوانده اند، که به کردی به معنی شهر کهنه است. بعضی نیز بر این باورند که واژه بوکان کوچک شده« بوکه کان» به معنی عروسان است، زیرا درگذشته مراسم عروسی و چوپی را کنار چشمه سارها برپا می کردند. این چشمه سار به «گول مردان بیگ» معروف است و به نام «کانی بوکان» یعنی چشمه عروسان نیز که هنوز وجود دارد بوده است. بعدها واژه کانی (چشمه) را برداشتند و شهر بوکان نامیده شد. و بعضی ها نیز گفته اند« بو» به معنی سرزمین و« کان» به معنی معدن است و بوکان به معنی معدن آب زیاد است.

این شهرستان دارای جاذبه های طبیعی و تاریخی فراوانی بوده از جمله غارها، قلعه ها ، تپه ها و ... که می توان آن را  در فهرست مناطق گردشگری برای علاقمندان قرارداد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه بیستم فروردین 1389ساعت 9:49  توسط حمید   | 

سردشت

tippgpqwjw2q8fm13bfj.jpg 

شهر سردشت بین شهرهای، پیرانشهر، مهاباد، بوکان و بانه قرار دارد. مردم کردستان، شهر سردشت را زادگاه زرتشت، پیامبر ایرانی می دانند و بر این باورند که سردشت تغییر یافته نام زرتشت است. سردشت طبیعتی زیبا دارد و آبشار آن معروف است.

این شهر دارای کوهستانهای جنگلی طبیعی به وسعت 16500 هکتار که عمدتاً در منطقه سردشت و قسمتی از پیرانشهر در جهت مرزی ایران و عراق قرار گرفته است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم فروردین 1389ساعت 11:33  توسط حمید   | 

پیرانشهر

 

شهر پیرانشهر با مساحتی در حدود ۱۶۰۰ کیلومتر مربع، از شمال به اشنویه ونقده، از جنوب به سردشت, از شرق به مهاباد و از غرب به کشور عراق محدود میباشد.

پیرانشهر درگذشته «خانه» نامیده می‌شد و از لحاظ تقسیمات کشوری یکی از آبادیهای دهستان پیران از توابع شهرستان مهاباد به‌شمار می‌آمد. در آبان 1338 دهستانهای پیران، کهنه لاهیجان و مامش از شهرستان مهاباد جدا، و به بخش خانه با مرکزیت آبادی خانه از توابع شهرستان نقده بدل گردید.

کوههای حاجی ابراهیم (550 3 متر)، سوره دال (304 3 متر)، بزان (226 3 متر) و برزین (150 3 متر) بلندترین کوههای این شهرستان به‌شمار می‌روند
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم فروردین 1389ساعت 10:0  توسط حمید   |